Погледите им се сретнаа...повторно таа вечер...знаеше дека сака да го  има..да ја има и тој неа..детската срамежливост ја снема во моментот кога беше близу...
и повторно скриени погледи...скриени допири...зачекори тој...зачекори таа по него...танцуваа...танцуваа со страст и со љубов...а нивниот танц беше ритуал...мала тајна...и ништо повеќе.
Никогаш немаше повеќе...Овој сладок флерт секогаш завршуваше со сладок бакнеж во челото...но не и оваа вечер...не сакаше и оваа вечер да остане сама...Го сакаше него...
Ја зеде неговата дланка во својата...го повлече во најтемниот агол... Се бакнуваа...силно, страсно...Неговата рака се движеше низ нејзината коса... потоа почна да се спушта надолу... по грбот... под блузата... нејзините гради се топеа под неговиот допир... потоа пак надолу... и го подигна здолништето...
Одеднаш се стивна... Ја немаше гласната музика... ги немаше здодевните лица... Се слушаше само нивниот забрзан пулс и тивките воздишки... Беа сами...Единствени... Тој и Таа...Адам и Ева во рајската градина... Допири и воздишки... страст и љубов...неговите раце на неа... неговото тело припиено до нејзиното...
А потоа голема експлозија... но слатка...
Доволно голема за да ја свати сета вистина и доволно слатка за да продолжи да живее за неа...
И надеж дека не е крај... А сепак беше...

...И во моментот кога и ја намести шапката нешто во него заигра.

Го почувствува нејзиниот мирис, прво мирисот на црната

свиленкава коса, која се скриваше под големата шапка, потоа

надолу до малите нежни уши , на кои висеа две големи бисерни

обетки. Па вратот, белиот нежен врат со мирис на лотос, скоро

сокриен со тенката марама. Неговите силни раце полека почнаа

да се лизгаат од едната страна по нејзиното лице заруменето од

студот, па по вратот, надолу по отворот на нејзината кошула, а од

другата бавно по нејзините рамена, струкот и се доколковите.

Таа безволно се противеше – Не можеш со мене така, јас не сум

една од твоите малечки дами, не го сакам тоа. И не се плашам

од тебе.

- Знам дека не се плашиш- тивко шепна додека дланките и

понатаму и го милуваа вратот и телото.- А знам и дека не се

страмиш од мене- рече и тивко ја бакна во увото.

-Како знаеш?- праша таа со од возбуда растреперен глас- како

би можел да знаеш?

- Знаеше дека те гледам додека се бањаше, знаеше а не рече

ништо-рече и силно го вдиши нејзиниот мирис додека рацете му

беа на нејзините гради. Таа се насмевна – можеш да гледаш

колку сакаш, ти сепак ми го спаси животот.... но....

Тој за момент застана прашувајќи се- зошто го правам ова? Но

чувствата беа посилни од разумот, страста му течеше низ вените

како да секој ќе истече. Желбата да ја има неа, му го

имашеопседнато умот и ја имаше контролата над неговите

мисли.

Ја сврти кон себе си и потоа силно ја турна на тревата. Почна да

ја бакнува со страст каква што никогаш не почувствувал.

Нејзините полни црвени усни нешно се отвораа под притисокот

на неговите. Нејзиното лице се топеше под врелиот здив.

Бакнувајќи ја по вратот почна да и ја отпетлува кошулата.

Воздухот беше полн со страст а нивните воздишки силно

одекнуваа во тишината. Одеднаш таа сопре, ја сврте главата и го

симна погледот. – јас... не можам, не сакам...

Меѓутоа тој не сакаше да попушти, не можеше да се

воздрши, ја бакнуваше насекаде незнаејќи зошто го прави

тоа. Таа упорно го одбиваше, а тој ја бакнуваше по целото

лице, по малиот нос и големите црни очи. Почна силно да

го турка, меѓутоа не можеше да се ослободи,

не од него, туку од неговата страст. Тој ја спушти раката

меѓу нејзините нозе и и го подигна здолништето. Бакнежи,

допири, силни воздишки. И страст. Ја прифати неговата

игра, одлучи да н ја послуша главата туку срцето... и онаа